Μια συγκλονιστική φωτογραφία που φέρνει δάκρυα στην ψυχή και τα μάτια.
Ο Μητροπολίτης Σμύρνης Χρυσόστομος κρατάει το τηλεγράφημα του Βενιζέλου για την απελευθέρωση της Σμύρνης. Είναι 2 του Μάη του 1919, κοντά 3 χρόνια πριν από τον μαρτυρικό διωγμό και θάνατο του.
Από το "Ο Εθνομάρτυς Χρυσόστομος, Μητροπολίτης
Σμύρνης" του Σαράντου Καργάκου διαβάζουμε αποσπάσματα που αφορούν τον
αποτρόπαιο θάνατο του:
"Ο Νουρεντίν, μόλις μπήκε στο γραφείο του ο Χρυσόστομος,
έβγαλε έναν ογκώδη φάκελλο που έγραφε «Φάκελος Χρυσοστόμου». Τον άνοιξε κι
έδειξε όλα τα αποκόμματα έφημερίδων που περιείχαν λόγους του Χρυσοστόμου και
τον ερώτησε:
-Είναι δικοί σου οι λόγοι αυτοί;
-Ναι, απάντησε ο Δεσπότης, με αξιοπρέπεια άνθρώπου, που
εγνώριζε τι εσήμαιναν τα ερωτήματα του Τούρκου στρατηγού.
Ακολούθως ο Ροδάς γράφει ότι ο Νουρεντίν «διέταξε να τον
πάρουν και να τον προσφέρουν στον λαό, για να κορέση την εκδίκησί του.
Πραγματικά, τον κατέβασαν ως την πόρτα και τον έσπρωξαν προς το έξαλλο πλήθος.
Πρόσωπα που είδαν την σκηνή αυτή, λένε ότι το πλήθος του εξέσκισε τα ράσα, του
έκοψε τα γένεια και τα μαλλιά, του πήρε το εγκόλπιο και το χρυσό του Σταυρό,
τον έσυρε ως το Τιρκιλίκ, τον Τουρκομαχαλά, και εκεί ένας μελαψός Τούρκος της
Συρίας του έδωσε μια μαχαιριά και τον αποτελείωσε. Το μέρος που ετάφη παρέμεινε
άγνωστο, αv και έγιναν αργότερα έρευνες, για να εξακριβωθούν τα περιστατικά του
θανάτου του. Η θυσία του Σμύρνης Χρυσοστόμου εφώτισε όλο το μικρασιατικό δράμα.
Γιατί αυτός στάθηκε ο μοναδικός ήρωας».
Γραπτή μαρτυρία του συγγραφέα Μιχ. Ροδά, που υπηρετούσει ως
διευθυντής του Γραφείου Τύπου της Αρμοστείας.
Ο Αμερικανός πρόξενος Χόρτον γράφει στις σσ. 93-94 του
βιβλίου του τα ακόλουθα: «Όπως λέγουν, (ο Νουρεντίν) είχε υιοθετήσει τη
μεσαιωνική ιδέα να παραδώσει τον Μητροπολίτη στον φανατικό όχλο, για να τον
κάνει ό,τι ήθελε. Δεν υπάρχουν επαρκείς αποδείξεις της ορθότητος αυτής της
διαπιστώσεως, είναι όμως βέβαιο, ότι ο Μητροπολίτης θανατώθηκε απ' τον όχλο.
Εβιαιοπράγησαν επάνω του, του ξερρίζωσαν την γενειάδα του, τον εχτύπησαν με
ρόπαλα και με μαχαιριές, ωσότου πέθανε, και ύστερα τον έσυραν σβαρνίζοντάς τον
επάνω στους δρόμους. Το μοναδικό του φταίξιμο ήταν ότι ήταν ένας Έλλην με
μεγάλο πατριωτισμό και ευγλωττία που επιθυμούσε την πρόοδο της φυλής του και
εργαζόταν για το σκοπό αυτό».
Στο φυλλάδιο που τύπωσε το 1925 (τρία χρόνια μετά την
καταστροφή) ο πολεμικός ανταποκριτής Κώστας Μισαηλίδης και το οποίο αναφέρεται
στις τελευταίες ημέρες της Σμύρνης υπάρχουν εκτενής πληροφορίες για το μαρτύριο
του Χρυσοστόμου:
«Λίγο πριν το μεσημέρι της Κυριακής, έβγαλαν το Μητροπολίτη
από το φρουραρχείο.
- Να οι δικαστές σου και οι τζελάτηδές σου (δήμιοι), του
είπεν ο φρούραρχος συνταγματάρχης Σαλήχ Ζακήμ Εφέντης.
Και τον παρέδωσε στον μαινόμενον όχλο που αποβραδύς
ξημερώθηκε εκεί -βαλμένος, από τον Νουρεδίν- να τον προσμένη.
Κι αρχινά το μαρτύριο.
Ο δρόμος απ' την Πλατεία του Διοικητηρίου ως την πλατεία του
Ικί Τσεσμέ -
Τούρκικη συνοικία της Σμύρνης- αγρίεψε από το μαρτύριο του
καινούργιου αυτού Εθνομάρτυρα.
Του έβγαλαν με ξιφολόγχη τα μάτια, του έκοψαν τ' αυτιά και
τη γλώσσα. Τον έσυραν από τα γένεια και τα μαλλιά. Γύρω απ' το σώμα του έστησεν
η απάνθρωπη, η αφάνταστα βάρβαρη τουρκική μανία τον πιο φρικτό χορό. Δεν άφησαν
τίποτε το
σκληρό και το εξευτελιστικό που να μην το κάμουν στο
αφανισμένο και μισοσκοτωμένο κορμί του Χρυσοστόμου.
Κι εσύρθηκεν έτσι, ως τους Ικί-Τσεσμέ, ο γέρων Μητροπολίτης
Σμύρνης, κατακομματιασμένος. Από το κορμί του, εκεί, το μεθυσμένο από κτηνωδία
πλήθος πήρε ένα κομμάτι της σάρκας του Χρυσοστόμου για φυλακτό ματωμένο. Το
κεφάλι του με βγαλμένα τα μάτια, κομμένα τ' αυτιά και τη γλώσσα, με τα γένεια
ξερριζωμένα και μαύρο από το ξύλο, αιματοστάλαχτο το έμπηξαν στην πατερίτσα του
και η πομπή μαινόμενη από βλαστήμιες και σαρκασμό, το περιέφερε στους
Τουρκομαχαλάδες.
Την ίδια ώρα ο Τσουρουκτσόγλου και ο Κλιμάνογλου
μαρτυρούσαν, δεμένοι από τα πόδια, πίσω από ένα αυτοκίνητο που ακολουθούσε τον
όχλο που τυραννούσε τον Μητροπολίτη»
