Θεέ μ’! Δείξον τη δύναμη Σ’!

(σύνθεση φωτογραφίας: Λένα Σαββίδου για το Thalassa Karadeniz)

»Θεέ μ’! Δείξον τη δύναμη Σ’! Χριστέ μ’ ποίσον το θάμα Σ’!

»Ποίσον με ποταμόπετραν βαρύν τη καταράχτε,

»Ποίσον με σπέλιας κατωθύρ’, ‘ς σην γην καταχωμένον,

»Ποίσον με, αν θέλτς, μικρόν λιθάρ’, αν θέλτς, ποίσο με χώμαν.

»Θεέ μ’… ποίσον με ήνταν θέλτς… Μόνον ‘ς σον τόπο μ’, άφς με.

»Άφς με αδά να θάφκουμαι, ‘ς σον τόπον ντ’ εγεννέθα,

»‘ς σο μνήμαν όμπου έθαψα την μάνα μ’ και τον κύρη μ’…»

Θεέ μου! Δείξε τη δύναμη σου! Χριστέ μου, κάμε το θαύμα Σου!

Κάνε με ποταμόπετρα βαριά του καταρράκτη,

Κάνε με σπηλιάς κάτω πέρασμα, στη γη βαθιά χωμένο,

Κάνε με, αν θέλεις, μικρό λιθάρι, αν θέλεις, κάμε με χώμα.

Θεέ μου… κάνε με ότι θες… Μόνον στον τόπο μου άφησε με.

Άφησε με εδώ να θαφτώ, στον τόπο που γεννήθηκα,

Στο μνήμα  όπου έθαψα την μάνα μου και τον πατέρα μου.

Ελεύθερη Μετάφραση από το IV μέρος του ποιήματος  «Η Καμπάνα του Πόντου»: Λένα Σαββίδου.

Ν’ αϊλί εμέν, να βάϊ εμέν… Τ’ ομμάτια μ’ ντο ελέπνε…

(σύνθεση φωτογραφίας: Λένα Σαββίδου για το Thalassa Karadeniz)

»Ν’ αϊλί εμέν, να βάϊ εμέν… Τ’ ομμάτια μ’ ντο ελέπνε…

»Αποθαμέν’ πως πορπατούν κι εφτάγνε λιτανείαν,

»με τ’ Άγια τα ‘ξαπτέρυγα, μ’ αφμένα τα κερία,

»με τα ξυλένια τα σταυρά, ‘ς σα λείμψανα ντ’ εβγάλνε,

»μακρέα… μαύρα… και τρανά… ψηλά άμον κυπαρίσσα.»

Αλοίμονο μου!  Τα μάτια τι βλέπουν…

Οι πεθαμένοι  περπατούν και κάμουν λιτανεία

Με τα Άγια τα Εξαπτέρυγα, με αναμμένα τα κεριά

Με τους ξύλινους τους σταυρούς, από τα λείψανα που βγάζουν,

Μακριοί , μαύροι, και τρανοί, ψηλοί σαν κυπαρίσσια…

Ελεύθερη Μετάφραση από το ΙΙ μέρος του ποιήματος  «Η Καμπάνα του Πόντου»: Λένα Σαββίδου.

Έι ρίζαμ ντο να λέω σας...

(σύνθεση φωτογραφίας: Λένα Σαββίδου για το Thalassa Karadeniz)

"Έι ρίζαμ ντο να λέω σας... Εμείς όντες  εχπάσταμεν ασήν Πατρίδαν να φεύομεν για την Ελλάδαν, ατόσον κ εσασίρεψαμεν, τιδέν να παίρω κι εγροίξα.

Την εικόνα είπα  ας παίρω και τα άγια λείμψανα να προστατεύνε μας  σα δρόμους.

Και με τα εείνα έρθαμεν , αδά σην Ελλάδα.

Και ντο έσυραμε..τα καρυπίας, τε φτωχείας, τα βάσανα..

Ο Θεός μαναχόν εξέρ ατά…"


Έι ρίζα μου...Τι να σας λέω...

Εμείς όταν ξεκινήσαμε από την Πατρίδα να φεύγουμε για την Ελλάδα, τόσο σαστισμένοι ήμασταν, τίποτε να πάρω μαζί μου δε σκέφθηκα.

Την εικόνα είπα ας πάρω και τα άγια λείψανα, να μας προστατεύουν στους δρόμους.

Και με εκείνα ήρθαμε στην Ελλάδα.

Και το τι περάσαμε..τις δυσκολίες, τις φτώχειες, τα βάσανα…

Ο Θεός μοναχά, τα ξέρει αυτά.

Ελεύθερη Μετάφραση από τον πρόλογο της δισκογραφικής απόδοσης του ποιήματος  «Η Καμπάνα του Πόντου»: Λένα Σαββίδου.