Σεβασμιώτατε,
Εκπρόσωποι του ελληνικού κοινοβουλίου, Της δικαστικής, της Περιφερειακής, της
δημοτικής, της στρατιωτικής, της αστυνομικής και των
υπόλοιπων αρχών,
εκπρόσωποι των ποντιακών σωματείων, Φίλες και φίλοι
Η ιστορία, ως λέξη,
εννοιολογικά και ετυμολογικά παραπέμπει στη «γνώση». Εκτός, όμως, από την
ερμηνεία αυτή, υπάρχει κι εκείνη στον «Κρατύλο» του Πλάτωνα, όπου o Σωκράτης
εξηγεί ότι ιστορία σημαίνει το γεγονός, που σταματά τη (συνήθη) ροή. (από το
ρήμα ίστημι + τον ρουν). Ένα τέτοιο, γεγονός μάς οδηγεί σήμερα εδώ, το οποίο
τιμούμε, αλλά και διεκδικούμε συνάμα τη διεθνή αναγνώρισή του.
Καθώς, η ποντιακή
γενοκτονία, αποτελεί ένα από τα πλέον πένθιμα κεφάλαια της ελληνικής ιστορίας,
και αναφέρεται στην εξόντωση του ελληνισμού, από τις πατρογονικές του εστίες.
Από μέρη γνωστά στον ελληνισμό, από την εποχή του μύθου και του θρύλου. Του
Φρίξου και της Έλλης. Του Ιάσονα και της Αργοναυτικής εκστρατείας. Του Ηρακλή
και των Αμαζόνων. Του Ορέστη, της Ιφιγένειας, και της τραγικής Μήδειας.
Από πατρίδες, μυρωμένες
με την ανάσα του πεύκου, τραγουδισμένες με το κελάρυσμα των νερών, το θρόισμα
των δέντρων, και το άκουσμα της ποντιακής λύρας.
Από πατρίδες Όπου,
το κάθε λιθάρι έχει ζωγραφισμένο κι από έναν άγιο, με άγρια μάτια και μαλλιά
σκοινένια, όπως θα έλεγε ο ποιητής της Ρωμιοσύνης, Γιάννης Ρίτσος.
